Creativity and Innovation

Just another WordPress.com weblog


Leave a comment

बघ माझी आठवण येते का

बघ माझी आठवण येते का

मुसळधार पाऊस खिडकीत उभं राहून पहा
बघ माझी आठवण येते का?

हात लांबव, तळहातांवर झेल पावसाचं पाणी
इवलसं तळं पिऊन टाक
बघ माझी आठवण येते का?

वार्‍याने उडणारे पावसाचे थेंब चेहर्‍यावर घे
डोळे मिटून घे, तल्लीन हो
नाहिच जाणवलं काही तर बाहेर पड, समुद्रावर ये
तो उधाणलेला असेलच, पाण्यात पाय बुडवून उभी रहा
वाळू सरकेल पायाखाली, बघ माझी आठवण येते का?

मग चालू लाग, पावसाच्या अगणित सुया टोचून घे
चालत रहा पाऊस थांबेपर्यत, तो थांबणार नाहिच, शेवटी घरी ये
साडी बदलू नकोस, केस पुसू नकोस, पुन्हा त्याच खिडकीत ये
आता नवर्‍याची वाट बघ, बघ माझी आठवण येते का?

दारावर बेल वाजेल, दार उघड, नवरा असेल
त्याच्या हातातली बॅग घे, रेनकोट तो स्वतःच काढ़ेल
तो विचारेल तूला तुझ्या भिजण्याचं कारण, तू म्हणं घर गळतयं
मग चहा कर, तूही घे
तो उठून पंकज उधास लावेल, तो तू बंद कर
किशोरीचं सहेलारे लाव, बघ माझी आठवण येते का?

मग रात्र होईल तो तुला कुशीत घेईल, म्हणेल तू मला आवडतेस
पण तुही तसचं म्हणं
विजांचा कडकडात होईल, ढ़गांचा गडगडाट होईल
तो त्या कुशीवर वळेल, त्याच्या पाठमोर्‍या शरीराकडे बघ
बघ माझी आठवण येते का?

यानंतर सताड डोळ्यांनी छप्पर पहायला विसरू नकोस
यानंतर बाहेरचा पाऊस नुसता ऐकण्याचा प्रयत्न कर
यानंतर उशीखाली सुरी घे, झोपी जाण्याचा प्रयत्न कर
येत्या पावसाळ्यात एक दिवसतरी, बघ माझी आठवण येते का?

गीतकार :सौमित्र चित्रपट :गारवा


Leave a comment

‘बाटा’ रुते कुणाला…

‘बाटा’ रुते कुणाला,
आक्रंदतो इथे मी,
मज बूट हे रुतावे,
हा दैवयोग आहे!
(आहे वर तान घ्यावी,
नाहीतर बूट चावतो आहे
हे लक्षात कसे येणार?)
रुते कुणाला….!

सांगु कशी कुणाला,
कळ हाय अंगठ्याची,
हे बूट घालता मी,
अस्वस्थ फार आहे!
(आ.व.ता.घ्या.)
रुते कुणाला….!

चांभार हाय वैरी,
असतो कुठे दुपारी,
म्हणूनी जुनीच आता,
पायी वहाण आहे!
रुते कुणाला…..!

अंगठा विभक्त झाला,
तळवा फकस्त राहे,
हे चालणे बघा ना,
भलतेच मस्त आहे!
रुते कुणाला….!

फुटले नशीब आता,
ह्या दोन पावलांचे,
माझ्या जुन्या वहाणा,
ढापून चोर ‘जा’, ‘ये’!
(म्हणजे चोर माझ्या जुन्या
वाहाणा घालुन माझ्यासमोरुनच
‘ये-जा’ करतोय)
रुते कुणाला..!

हा ‘पायगुण’ माझा,
आहे असा करंटा,
नुकताच मंदिरी त्या,
बदलुन बूट राहे!
रुते कुणाला..!

कवी Unknown


Leave a comment

आहे बरेच काही सांगायला मला!!!

आहे बरेच काही सांगायला मला
काळीज ठेव तूही ऐकायला मला!

ठेवून ओळ गेली माझ्या वहीत ती
झाला उशीर थोडा वाचायला मला

असतो कधी इथे मी, असतो कधी तिथे
जावे कुण्या दिशेने शोधायला मला?

का रात्र मी अमेची जागून काढली?
येणार चंद्र नव्हता भेटायला मला

भेटायला हवे ते, का भेटले कधी?
आले नको नको ते बिलगायला मला!

हलकेच हात मीही हातात घेतला
होतेच शब्द कोठे बोलायला मला?

कवी Unknown


Leave a comment

ग्लोबलायझजेशन………..

ग्लोबलायझजेशन ग्लोबलायझजेशन
म्हणजे नेमक असत काय?

आमच्या गल्लीत त्यांची दुकाने
गावोगावी पिझ्झा आणि फ्रेंच फाय!
आणि दुसरे सांगा काय!

आमचा मळा, आमचा माळी
त्यात त्यांच्या द्राक्ष्यांची वेली
याहून दुसरे सांगा काय?

आमचे मास्तर त्यांच्या शाळा
त्यांचे दवाखाने आमचे डॉक्टर
याहून दुसरे सांगा काय?

त्यांच्या कंपन्या आमची माणसे
बिनभांडवली व्याज आपले
असा ऍडव्हांटेज दुसरे काय?

होंडामध्ये लताची गाणी,देशात चाले बिसलरीचे पाणी
भेटवस्तू मेड इन चायना
ग्लोबलायजेशन म्हणजे दुसरे काय?

जग म्हणजे एक लहान गाव
मात्र शेजाऱ्याचा नाही ठाव
हा नवा संवाद ग्लोबलाजेशन म्हणजे
आणखी काय!

कवी Unknown


Leave a comment

दिवसा स्वप्ने बघतो मी…

दिवसा स्वप्ने बघतो मी
रात्री जागत बसतो मी…

उगाच कविता करतो मी
जगात वेडा ठरतो मी…

मनात इमले रचतो मी
आशेवरती जगतो मी…

असतो तेथे नसतो मी
मलाच शोधत बसतो मी…

वरवर नुसते हसतो मी
‘अजब’ मनाशी कुढतो मी…

कवी Unknown


Leave a comment

मैत्रीच्या सरी..

आगस्टच्या पहील्या रवीवारी..
नेहमीच मैत्रीचा पूर येतो..
जिव्हाळ्याच्या या नात्याला
आनंदाच्या ओघात वाहून नेतो..

प्रेमाच्या मैत्रीच्या सरी..
विश्वासाच्या नभातून कोसळत असतात..
नवचैतन्याच्या शिरशिरीत
दोस्तीच्या गळामिठी घडत असतात..

कुठे शाळेच्या आठवणी तर
कुठे कोलेजचे कट्टे डोळ्यासमोर येतात..
मस्करी,चेष्टा अन खोड्या आठवत..
नियमाच्यापलीकडचे नाते हळूवार जपत असतात…

असले कसले हे नाते मैत्रीचे
जिथं सारं काही विसरून
ऐकमेकांसाठीच जगायला अन मरायल होतं..
एवलूसं हे रोपट मग पारंब्याच वड कस काय होतं?

अश्याच पारंब्या आणखी वाढत राहो..
अज्रामर अश्या या मैत्रिच्या नात्याच वटवृक्ष..
माणूकीच्या अधार नात्याला..
जिवापाड जपत राहो.

 कवी
Unknown